Шукр бояд кард, шукр!

— Ба инҳо танҳо шукр карданро ёд бидеҳ, тамом! Инҳо на танҳо муқобилият нишон намедиҳанд, боз аз ту миннатдор ҳам мешаванд. Арбоб барои исботи суханҳояш ду-се қадам сӯи мардҳои зери юғ буда ҳаракат мекунаду садояшро баланд мекунад: — Зудтар! Зудтар, эй ношукрҳои бесавод! Агар боз ношукрӣ мекунед, ҳолатон аз ин ҳам бадтар мешавад. Мардҳо ҳаракаташонро […]

Читать далее